Spring jij elke dag fluitend je bed uit met een gloednieuwe werkdag in het vooruitzicht? Of vervloek je de wekker en moet je je aan je haren naar de voordeur slepen? Tuurlijk, niet elk uur op kantoor kan een feestje zijn, maar een knoop in je maag bij de gedachte aan je baan alleen al is toch echt de niet bedoeling. Met stip op één: moeheid. Want ’s nachts lig je wakker en als de wekker gaat is de snoozeknop je beste vriend. Je piekert je de nacht door omdat je ergens ook wel weet dat wat jij daar elke dag zit te doen achter die computer verre van je droombaan is. Vermoeidheid is een echte sluipmoordenaar. Het kruipt overal in, je ligt in je bed en het broeit onderhuids: ‘dit is het niet’. Toch willen mensen dan vaak niet toegeven dat ze een andere baan moeten zoeken.

Want onvrede is één ding, het onbekende schrikt veel mensen ook af. Want hoe moet dat nou met de hypotheek, de huur of de rekeningen? Mensen kunnen hun gezondheid echt geweld aandoen, maar zijn bang om te veranderen terwijl ze allerlei signalen negeren die in het slechtste geval tot een burn-out kunnen leiden.

Inmiddels sleep je jezelf van weekend naar weekend en probeer je de moedeloosheid te verdrijven door ’s avonds misschien een paar drankjes meer te drinken dan goed voor je is. En ook je werkethos komt het niet ten goede. Je voelt je afgemat, je emoties raken afgetobd, het kan je allemaal niet zoveel meer schelen. Je doet dingen die je anders nooit zou doen: je begint te laat te komen, opdrachten lever je niet of te laat in, of je zegt dingen tegen een klant die je normaal nooit zou zeggen.

En dan is er nog de strijd tegen de klok die talloze mensen elke dag voeren. En dan gaat het niet over het halen van een deadline, maar de worsteling om alweer een lange dag door te komen. Ja, de beruchte bore-out. De tegenhanger van de burn-out, maar net zo fataal. We zien ook dezelfde klachten, zoals concentratieverlies, pijn in je nek, maagklachten, noem maar op, bij mensen die hun werk supersaai vinden en lijden onder enorme verveling.

Nog een belangrijke graadmeter om na te gaan of jij op de goede plek zit: hoe praat jij buiten werktijden over dat werk? Betrap je jezelf erop dat je op feestjes wel heel vaak alleen maar de vervelende kanten van je baan belicht? Houd je klaagzangen over de futielste ergernissen? Kun je niet stoppen met afgeven op die nare baas met zijn verkeerde dassen? Allemaal signalen.

Mensen die niet op hun plek zitten, kunnen ‘best cynisch’ worden. Je ziet heel vaak dat mensen hun eigen onvrede vertalen in klachten over hun collega’s of baas. En daarmee kun je jezelf wel eens in de voet schieten. Mensen die niet lekker in hun vel zitten, kunnen onaardig worden, een kort lontje krijgen. Ze vertonen dan echt ‘primadonnagedrag’ op de werkvloer. Zo jaag je het bedrijf tegen je in het harnas, want wie wil er zo’n medewerker?

Wees dus liever positief en houd de eer aan jezelf: soms is het gewoon tijd voor verandering.

Deel het op: